Στο ποίημα «Ο Πλανήτης», η φράση «λευκό σαν παγωμένο λιβάδι» συμβολίζει τη παρουσία του θανάτου. Τα μάτια του πλανήτη κρατούν ένα «φαντασματικό λάμψιμο», υποδηλώνοντας ότι έχει συγχωνευτεί με τη θνητότητα. Η λευκότητα ανακαλεί και την χλωρότητα ενός νεκρού και την ησυχία ενός παγωμένου τοπίου—οπτική μεταφορά για το τέλος της ζωής, όπου η κίνηση σταματά και το χρώμα εξαφανίζεται στη σιωπή.