Οι ρίζες του brandy είναι σταδιακές, όχι μία "εξεύρεση":
Μεσοποταμικοί/Αιγύπτιοι αλχημιστές εύφραιναν ζεστά fermended υγρά για συγκέντρωση αλκοόλ—πρώιμα "spirits".
Ευρωπαϊκά μοναστήρια αποστάζουν κρασί για ιατρικά "aqua vitae" (νερό της ζωής).
Ολλάνδοι ναυκλήροι αποστάζουν γαλλικό κρασί (ειδικά περιοχή Cognac) για μείωση όγκου/φόρων και αποφυγή διαφθοράς. Το ονόμασαν brandewijn ("καμένο κρασί") → brandy.
Διπλή αποστάξιση σε χαλκά λεκάνια, γήρανση σε δρυτό Λιμουζίν, αυστηροί νόμοι appellation ορίσανε το σύγχρονο Cognac—το benchmark για brandy.
Ισπανικό (Brandy de Jerez), Αμερικανικό (Applejack, Laird's), Νότιο-αμερικανικό (Pisco), Αρμενικό (Ararat), κ.λπ.
Κανένας ενιαίος εφευρέτης· σύγκλιση αλχημίας, εμπορίου, ιατρικής, και terroir.