Πόνυμποι Κέρτις είναι ο μοναδικός αναγνώστης του γράμματος του Τζόνυ – τουλάχιστον αρχικά. Το γράμμα, που委托θηκε στη νοσοκόμα στην νοσοκόμα, φτάνει στον Πόνυμποι μετά την битβα και τον θάνατο του Ντάλι. Το διαβάζει μόνος του στο δωμάτιό του, οι λέξεις ξαναγράφουν την πένθη του σε σκοπό.
«Μείνε χρυσός, Πόνυμποι. Μείνε χρυσός…»
Η αναφορά είναι στο ποίημα Nothing Gold Can Stay του Ρόμπερτ Φροστ. Ο Τζόνυ παρακαλεί τον Πόνυμποι να διατηρήσει την ευαισθησία του, την ικανότητα θαύματος – το «χρυσό» που ο κόσμος προσπαθεί συνεχώς να βρώμικε.
Ο Πόνυμποι μοιράζεται βασικές φράσεις με την παρέα (Του-Μπίτ, Στίβ, Σοντάποπ, Ντάρι), αλλά η πράξη της ανάγνωσης είναι ιδιωτική. Καταλύει την απόφασή του να γράψει το θέμα της αγγλικής – το ίδιο το μυθιστόρημα. Το γράμμα είναι ο άξονας: χωρίς αυτό, ο Πόνυμποι μπορεί να είχε σκληρύνει σαν τον Ντάλι. Με αυτό, γίνεται μάρτυρας.