Ο Τζαβαχαρλάλ Νεχρú (14 Νοεμβρίου 1889 – 27 Μαΐου 1964) ήταν Ινδός αγωνιστής για την ανεξαρτησία, πολιτικός και ο πρώτος Πρωθυπουργός της Ινδίας. Υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός από τις 15 Αυγούστου 1947 έως τις 27 Μαΐου 1964. Ο Νεχρú θεωρείται μια από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες στην ιστορία της Ινδίας και είναι γνωστός ως «ο οικοδόμος της σύγχρονης Ινδίας».
Ο Νεχρú γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1889 στην Αλλαχαμπάντ, Ούτταρ Πράντεσ. Ο πατέρας του, Μοτίλαλ Νεχρú, ήταν διάσημος δικηγόρος και αγωνιστής για την ανεξαρτησία. Ο Νεχρú λάβε την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή του στην Αλλαχαμπάντ και στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Καμπρίτζ στην Αγγλία.
Το 1912 ο Νεχρú επέστρεψε στην Ινδία και άρχισε να ασκεί την δικηγορία. Γρήγορα ενεργοποιήθηκε στο κίνημα για την ανεξαρτησία της Ινδίας και αναλάβασε σημαντικούς ρόλους. Το 1929 εκλογέδες πρόεδρος του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου. Το 1942 συλλήφθηκε από την βρετανική κυβέρνηση και κρατήθηκε για τρία χρόνια.
Μετά την απόκτηση της ανεξαρτησίας το 1947, ο Νεχρú έγινε ο πρώτος Πρωθυπουργός της χώρας. Έλαβε σημαντικά μέτρα για την ανάπτυξη της Ινδίας, μεταξύ των οποίων πενταετείς σχέδια, αγροτικές μεταρρυθμίσεις, βιομηχανικοποίηση και προώθηση της επιστήμης και της τεχνολογίας. Ο Νεχρú έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μετατροπή της Ινδίας σε σύγχρονη και δημοκρατική χώρα.
Ο Νεχρú απεβίωσε στις 27 Μαΐου 1964 στη Νέα Δελχή λόγω καρδιακής προσβολής. Περιμένει ως μία από τις πιο σεβασμές και επιδραστικές πολιτικές φιγούρες στην ιστορία της Ινδίας, αναγνωρισμένος ως «ο οικοδόμος της σύγχρονης Ινδίας».