Οι Ορισμοί της Αγάπης στη Σακσπηρία: Πλάνη, Υπέρβαση, Ασθένεια, Δεσμεύση
Η Σακσπηρία προσφέρει πολλαπλές, συχνά αντίθετες, προοπτικές για την αγάπη:
- "Ο Έρωτας δεν βλέπει με τα μάτια, αλλά με το νου, / και γι' αυτό ο πτερωτός Έρωτας είναι τυφλός." — Ονείρο Νυκτός Καλοκαιριάς (1.1). Αγάπη ως εσωτερική όραση, όχι οπτική.
- "Ο Έρωτας είναι τυφλός." — Το ίδιο έργο (2.1), μέσω Χορού. Παροιμιακό.
- "Τρέψε τις αναστοναγμούς σου με αγάπη / Άσε τα να χορταστούν από το élan σου." — Η Εξαγορίστρια (1.1). Αγάπη ως καταναλωτική, εξαντλητική δύναμη.
- "Ο Έρωτας δεν είναι Έρωτας / Όταν αλλάζει όταν βρίσκει αλλαγή..." — Σονέτο 116. Αγάπη ως αμετάβλητη, σταθερή αστερία.
- "Η δαπάνη του πνεύματος σε χάος αισχύνης / Είναι επιθυμία ενεργείας..." — Σονέτο 129. Επιθυμία έναντι αγάπης; μετα-κοιτική αποστροφή.
- "Η γενναιοδωρία μου είναι αμέτρητη ως η θάλασσα, / Η αγάπη μου τόσο βαθιά..." — Ρωμέος και Ιουλίεττα (2.2). Αγάπη ως άπειρη, γεννητική.
Δεν υπάρχει ορίζοντας ορισμός. Η Σακσπηρία εξερευνά την αγάπη ως πλάνη, υπέρβαση, ασθένεια, δέσμευση, δύναμη και μυστήριο—ανάλογα με το χαρακτήρα, το έργο και τη στιγμή.