Va, pensiero, sull'ali dorate;
Va, ti posa sui clivi, sui colli,
Ove olezzano tepide e molli
L'aure dolci del suolo natal!
Del Giordano le rive saluta,
Di Sionne le torri atterrate;
Oh mia patria sì bella e perduta!
Oh membranza sì cara e fatal!
Arpa d'or dei fatidici vati,
Perché muta dal salice pendi?
Le memorie nel petto raccendi,
Come antico valor ne' tuoi figli.
Di Sionne risorge l'eletta;
Suoi nemici per sempre confusi
Alla gloria reddiva i perduti
Cinti e l'ara del Dio d'Israèl.
Ελληνική μετάφραση:
Πάρε, σκέψη, στα χρυσά φτερά σου;
Πάρε, αναπαύσου στους λόφους, στους βουνούς,
Όπου μυρίζουν ζεστά και μαλακά
Οι γλυκίες αύρες της πατρίδας γης!
Χαιρετά τα παρόχια του Ιορδάνου,
Του Σιών τους κατεδαφισμένους πύργους;
Ω πατρίδα μου όμορφη και χαμένη!
Ω μνήμη τόσο αγαπημένη και καταραμένη!
Χρυσή άρπα των φατεμένων μάντων,
Γιατί σιωπηλά κρέμασαι από την ιτιά;
Αναζωπύρωσε τις μνήμες στο στήθος,
Ως παλαιό ξέχωρος στα παιδιά σου.
Του Σιών αναδύεται η εκλεκτή;
Οι εχθροί της για πάντα συγχυμένοι
Στην δόξα επιστρέφουν τους χαμένους
Περιβαλμένους και το θυσιαστήριο του Θεού του Ισραήλ.