Γιατί Γράφει ο Jean Anouilh: Θέατρο ως Υποκειμενική Έρευνα
Ο Anouilh (1910–1987) γράφει για να:
- Ερευνήσει την ανθρώπινη κατάσταση: Ελευθερία vs. μοίρα, ακεραιότητα vs. συμβιβασμός, νεότητα vs. γηρασιά (Antigone, The Lark, Becket)
- Κριτική κοινωνία: Μεσοκλασική υποκρισία, πολιτική συνεργασία, καλλιτεχνική προδοσία (The Waltz of the Toreadors, Poor Bitos)
- Διασκεδάζει νοηματικά: Σπιρτό, ιρωνεία, μεταθεατρικότητα — «θέατρο του αβέρτου» πρόδρομος
- Ξανασχεδιάζει μύθο/ιστορία: Κλασικές ιστορίες ως σύγχρονα ηθικά εργαστήρια
Τα «pièces noires» (σκοτεινά έργα) και «pièces roses» (φωτεινά) και τα δύο ερωτούν την αυθεντικότητα στην κακή πίστη. Διαχρονική aktualität: Antigone (1944) θεατρίστηκε υπό ναζιστική κατοχή ως αλληγορία αντίστασης.