Στην Αρχαία Νέα Αγγλική, το «forth» είναι ένα ευέλικτο επιρρήμα και πρόθεση με διάφορες συγγενείς σημασίες που κεντρίζονται στην προσπορευτική κίνηση, την έξοδο ή την πρόοδο. Ο Σέικσπιρ εκμεταλλεύεται το φάσμα του για ποιητική πυκνότητα.
«He then forth went, and on his way he went» (Δύο Πρίγκιπες της Βερόνικας 2.7) — «προχώρησε μπροστά/συνέβη»
«Forth from his cave he came, with eyes of flame» (Η Θέλα 1.2) — «από τη σπηλιά του»
«Forth came a man, with cloak of black» (Αμλέτος 1.2) — «εμφανίστηκε, προέκυψε»
«And forth, an ominous planet, reigns an hour» (Βασιλιάς Λιρ 1.2) — «ακολουθώς, στη συνέχεια»
«We'll make a bonfire of his bones, and thence forth burn our incense» (Ενρίκος VI, Μέρος 2 4.10) — «από τότε και μετά, συνεχώς»
«Forthwith a band of ministers came forth» (Ενρίκος VIII 5.1) — «στη δημόσια θέα, ανοιχτά»
Ο Σέικσπιρ χρησιμοποιεί το «forth» τόσο κυριολεκτικά (φυσική κίνηση) όσο και μεταφορικά (έξοδος αλήθειας, συναισθήματος, συνέπειας). Το πλαίσιο καθορίζει την ακριβή νюанс—κατευθυντική, χρονική, τρόπου ή μεταφορική.