Το «Προς τον Σκύλαρκα» του Πέρσι Μπισ Σέλβι είναι μια **αποστροφή**—άμεση διευθύνση σε απουσία/μη-ανθρώπινη οντότητα. Ο σκύλαρκας γίνεται σύμβολο καθαρής, ανευθυνότατης δημιουργικότητας.
Ο Σέλβι αρνείται μια ενιαία σύγκριση. Το πουλί είναι:
Το τραγούδι του πουλιού είναι «σαν ποιητή κρυμμένο / Στο φως της σκέψης / Ψάλλοντας ύμνους ανενόχλητα.» Σπέρνει μελωδίες σαν «αστέρια τη νύχτα.» Η δύναμή του: να «μας διδάξει, φτωχούς θνητούς, την πτήση.»
«Δίδαξέ μου το μισό της χαράς / Που το μυαλό σου ξέρει,»
Ο Σέλβι θέλει την μεταφυσική ελευθερία του πουλιού—τέχνη ανεπιβάρυτη από τον ανθρώπινο πόνο. Το ποίημα είναι προσευχή στη μούσα ενσαρκωμένη.