Τρεις προσωπικότητες κυριαρχούν στην ελισαβετιανή λογοτεχνία. Κάθε ένας μεταμόρφωσε τη γλώσσα· μαζί, ορίζαν μια εποχή.
Ο μετεωρικός καινοτόμος. Το Doctor Faustus, Tamburlaine, Edward II απελευθέρωσαν ισχυρό λευκό στίχο και υπερβαλλόντες πρωταγωνιστές που ενσαρκώνουν την ελισαβετιανή φιλοδοξία—και το κόστος της. Θέματα: εξουσία, γνώση, η ανθρώπινη κατάσταση τεταμένη στο حد.
Ο τελειωτικός συνθέτης. Κωμωδίες, ιστορίες, τραγωδίες, σονέτα, αφηγηματικά ποιήματα. Hamlet, Macbeth, King Lear, Romeo and Juliet. Κυρίαρχος τόσο της υψηλής τραγωδίας όσο και της χαμηλής κωμωδίας, του ψυχολογικού βάθους και της θεατρικής ζωότητας. Θέματα: αγάπη, προδοσία, ταυτότητα, η άπειρη ποικιλία της ανθρώπινης φύσης.
Ο αρχιτέκτονας του έπος. Το The Faerie Queene—μια αλληγορική εκτατική αφήγηση αρετής, ιπποτισμού και προτεσταντικής πνευματικότητας. Το στίχο του Spenser και η πλούσια λέξη του δημιούργησαν ξεχωριστή αγγλική ποιητική μουσική. Θέματα: ηθική αρετή, ηλεκτικός έρωτας, εθνική μυθοποιία.
Οι τρεις εμπνεύστηκαν από κλασικές πηγές, καινοτόμησαν στον στίχο και έγραψαν για μια πολιτισμική μετάβαση. Ο Marlowe πέθανε νωρίς· ο Spenser απογοητεύτηκε· ο Shakespeare ζησε για να τους ιερώσει όλους. Η συλλογική τους σκιά εξακολουθεί να πέφτει στην αγγλική λογοτεχνία.