Ο Σαίξπηρ βασιζόταν στο Ιούλιο Καίσαρα κυρίως στην αγγλική μετάφραση του 1579 του Σερ Τόμας Νορθ των Παράλληλων Βίων του Πλούταρχου — συγκεκριμένα τους βίους του Ιουλίου Καίσαρα, Βρούτου, και Μάρκου Αντωνίου.
Ο Πλούταρχος παρείχε το ιστορικό πλαίσιο, τους κεντρικούς χαρακτήρες, και πολλές διάσημες ομιλίες (π.χ. τις επιταφίες του Βρούτου και Αντωνίου). Ο Σαίξπηρ συμπίεσε χρονολογίες, εφεύρε σκηνές (ως η συνάντηση των συνωμότων στον κήπο), και έντονα το δράμα για τη σκηνή, αλλά η βασική αφηγήση, χαρακτηρισμοί, και πολλές φράσεις προέρχονται απευθείας από τον Πλούταρχο μέσω του Νορθ.