Δεν υπάρχει μονός τεκμηριωμένος χρόνος έμπνευσης για την γραφική καριέρα του Γουίλιαμ Σέξπηρ. Ωστόσο, οι ειδικοί αναγνωρίζουν διάφορους συνερχόμενους παράγοντες στην νωριά ζωή του (1564–1590s) που πιθανώς θρέψαν την πορεία του:
Η Στρατφόρντ-άπον-Άβον φιλοξενούσε ταξιδευτικές trupες (Queen's Men, Leicester's Men) και είχε παράδοση θέατρου χορηγούμενη από γκίλντια. Ο νεαρός Σέξπηρ θα παρακολουθούσε επαγγελματικές παραστάσεις τακτικά.
Στο King's New School, λάβει αυστηρή εκπαίδευση στα λατινικά, τη ρητορική και την κλασική λογοτεχνία (Οβίδιο, Βίργιλιος, Κικέρων, Τέρεντιος, Πλαύτος) — τα δομικά στοιχεία του δραματικού του λεξιλογίου.
Η δεκαετία 1580–90 έβλεπε πρωτοφανή ανθοφυιά της αγγλικής δραματουργίας (Μάρλοου, Κίντ, Λίλι, Γκρίν). Τα εμπορικά θέατρα του Λονδίνου (The Theatre, The Curtain, The Rose) έσπευσαν επαγγελματικές ευκαιρίες για δραματοποιούς.
Μέχρι το 1592, βρισκόταν στο Λονδίνο, πιθανώς εργαζόμενος ως ηθοποιός και劇本修補匠. Η αναφορά «upstart crow» (Γκρίν, 1592) επιβεβαιώνει ότι ήδη γράφει και αναγνωριζόταν.
Η ίδρυση των Lord Chamberlain's Men (1594), με τον Σέξπηρ ως μετόχο, του έδωσε καλλιτεχνικό έλεγχο, σταθερό εισόδημα και μια αφιερωμένη trupeta — σπάνιο για έναν δραματοποιό.
Οικονομική πίεση (χρέη πατέρα, οικογενειακές υποχρεώσεις), φιλοδοξία και μια απλή ευχέρεια στη γλώσσα τον οδήγησαν πιθανώς. Τα πρώτα του ποιήματα (Venus and Adonis, Lucrece) ζητούσαν επιτυχώς αριστοκρατική χορηγία.
Συμπέρασμα: Ο Σέξπηρ γίνει συγγραφέας μέσω συνδυασμού κλασικής εκπαίδευσης, βύθισης σε ζωντανή θεατρική αγορά, επαγγελματική πρακτική και εξαιρετικό γλωσσικό ταλέντο — ενισχυμένο από τις μοναδικές ευκαιρίες του ελισαβετιανού Λονδίνου.