Ο τίτλος «The Hearth and the Salamander»—το πρώτο τμήμα του Fahrenheit 451 του Ray Bradbury—στρωματώνει δύο αντιθέτους σύμβολα φωτιάς:
Παραδοσιακά το πάτωμα της φωτιάς, η εστία συμβολίζει σπίτι, ζεστασιά και οικιακή σταθερότητα. Είναι ο ελεγχόμενος, ζωογονικός τομέας της φωτιάς—όπου οι οικογένειες συγκεντρώνονται, το φαγητό μαγειρεύεται και η άνεση στέκεται.
Στη μυθολογία, οι σαλαμάνδρες πιστευόταν ότι ζουν και αντέχουν στη φωτιά. Ως ένσημο των πυροσβεστών (επίσημο στις στολές και τα οχήματά τους), συμβολίζει τη φωτιά ως καταστροφικό, επαγγελματικό εργαλείο—άγριο, βιομηχανικό και οπλοποιημένο.
Η παράθεση καταγράφει το κεντρικό conflicto του μυθιστορήματος: φωτιά ως άνεση vs φωτιά ως λογοκρισία. Ο Montag ξεκινάει ως «σαλαμάνδρα», κάοντας βιβλία επαγγελματικά, بينما ποθεί την «εστία»—αληθινή ανθρώπινη σύνδεση και πνευματική ζεστασιά. Το τμήμα ακολουθεί την ξύπνησή του από απλοϊκό executor σε αναζητητή σημασίας.
Ο Bradbury ανατρέπει και τον μύθο της σαλαμάνδρας: οι πραγματικές σαλαμάνδρες είναι αμφίβια που χρειάζονται υγρασία· η «ανοσία» των πυροσβεστών από το κάψιμο είναι ψεύτικη που καλύπτει πνευματική ξηρασία.