Στη 4η Πράξη, η επιφάνεια του Τζον Πρόκτορ κρυσταλλίζεται όταν υπογράφει και στη συνέχεια καταστρέφει την ψεύτικη ομολογία του:
«Γιατί είναι το όνομά μου! Διότι δεν μπορώ να έχω άλλο στη ζωή μου!
Γιατί ψεύδομαι και υπογράφω ψέματα! Γιατί δεν αξίζω τη σκόνη στα πόδια εκείνων που κρεμάστηκαν!
Πώς να ζήσω χωρίς το όνομά μου; Σας δώσα την ψυχή μου; αφήστε μου το όνομά μου!»
Αυτή η επιφάνεια ολοκληρώνει την καμπύλη του: από φταίχτικο μοιχαλί → ανθεκτικό κατηγορούμενο → ηθικό κεντρίδι. Πεθαίνει καθαρισμένος, όχι ήττημένος.
Μίλερ: «Τώρα έχει την αγαθότητά του. Θεός να μην τη πάρει απ' αυτόν!» (Ελισάβετ, τελευταία φράση)