Ο Mercutio εκφράζει μια δυϊκή προοπτική για την μοιρα και την αξιοπιστία στο Romeo and Juliet, Πράξη 3, Σκηνή 1, καταγράφοντας την κεντρική τάση του έργου.
Δεν υιοθετεί την απόλυτη αυτοπροσδιορισμό. Αντ' αυτού, βλέπει τη ζωή ως αγώνα μεταξύ περιστάσεων και επιλογών – η τύχη μοιράζει τα φύλλα, αλλά ο παίκτης αποφασίζει πώς να τα παίξει. Αυτό αντικατοπτρίζει τον πυρήνα της τραγωδίας: ο έρως και η βία είναι ταυτόχρονα μοιραία και επιλεγμένα.