Harry Hess και η Θεωρία της Διαστολής του Ωκεανικού Εδάφους
Ο γεωλόγος Harry Hess (1906–1969) πρότεινε τη διαστολή του ωκεανικού εδάφους το 1960–1962, επαναφέροντας την πλακτέκτωνα.
Κύριος Μηχανισμός
- Μεσοωκεάνιες Καμπύλες: Τοπιοῦμενο υλικό μανδύας ανεβαίνει, δημιουργώντας νέο ωκεανικό έδαφος.
- Μαγνητικές Ζώνες: Καθώς το έδαφος σχηματίζεται, καταγράφει τις αναστροφές του μαγνητικού πεδίου της Γης, παράγοντας συμμετρικά μοτίβα ζωνών.
- Κίνηση Σωρού Κατασκευής: Το νέο έδαφος ωθεί το παλαιότερο πλευρικά μακριά από την καμπύλη.
- Ζώνες Υποδύσεως: Το ωκεανικό έδαφος καταδύεται στις φάραγγες, ανακυκλώνοντάς στην μανδύα—ισορροπώντας τη δημιουργία εδάφους.
Επίδραση
Το μοντέλο του Hess εξήγησε την κίνηση ηπείρων, την κατανομή σεισμών/ηφαίστειων και τη δημιουργία ορέων, παρέχοντας τον μηχανισμό που έλειπε στην θεωρία κίνησης ηπείρων του Alfred Wegener. Γύρισε το θεμέλιο της σύγχρονης πλακτέκτονας.