Το Formica laminate, το ανθεκτικό και ευέλικτο υλικό επικάλυψης που επεστράφει τα κρεβάτια και τα επιπλά στο 20ό αιώνα, εφευρέθηκε το 1913 από δύο μηχανικούς της Westinghouse Electric & Manufacturing Company: Daniel J. O'Conor και Herbert A. Faber.
Αρχικά αναπτύχθηκε ως αντικαταστάτης του μικά στην ηλεκτρική μόνωση — άπο εκεί το όνομα «Formica» (από «for mica») — το υλικό ήταν πλαστικό λamination από στρώματα χαρτιού ή υφάσματος εμπρησμένα με φαινολική ρεζίνη. Η καινοτομία των O'Conor και Faber έλαγχε στη δημιουργία διαδικασίας υψηλής πίεσης που παρήγαγε ισχυρό, θερμαντάν και εύκολα καθαρίζον φύλλο.
Η Westinghouse χρησιμοποίησε αρχικά το Formica για βιομηχανικές εφαρμογές, αλλά στα 1920s η εταιρεία αναγνώρισε την ικανότητά του για καταναλωτικά αγαθά. Το υλίο αποκτύπησε ευρεία δημοφιλία στα 1930s και 1940s ως σύγχρονο, υγιεινό επίπεδο για κουζίνες, τραπέζια και εστιατόρια. Τα χρωματικά motifs και η ανθεκτικότητά του το έκαμαν σημάδι του mid-century modern design.
Σήμερα, το Formica παραμένει 주도μاركα στα διακοσμητικά laminates, και η εφεύρεση των O'Conor και Faber πιστώνεται με την εκκίνηση μιας ολόκληρης βιομηχανίας engineered surfacing υλικών.