Ο Άλαν Γκιάκομπ έγραψε το Absurd Person Singular (1972) ανταποκρινόμενος στον αναρχικό υλικισμό και την κοινωνική διάσπαση που παρατήρησε στη Βρετανία των 1970s. Τρεις διαδοχικά Χριστουγεννιάτικα πάρτι—κάθε ένα στην κουζίνα διαφορετικού ζευγαριού—εκθέτουν την κενότητα πίσω από τις μεσαίων τάξεις.
Ο Γκιάκομπ ήθελε να δραματοποιήσει μια κοινωνία όπου οι εμφανίσεις και τα αγαθά ξεπερνούν την αυθεντική σύνδεση. Ο τίτλος αντανακλά την «αβέρδεια» κάθε χαρακτήρα να εκτελεί κανονικότητα που κρύβει ασφάλεια και δυστυχία. Το παιχνίδι κινείται από κωμωδία στο σκοτάδι καθώς αλλάζουν οι δυναμικές εξουσίας: το αναβαίνον ζευγάρι (Ρονάλντ & Μαριόν) ανεβαίνουν· το καταβαίνον (Τζέφρι & Εβα) καταβαίνουν· το πλούσιο ζευγάρι (Σίδνεϊ & Τζέιν) παραμένουν σκληρά.
Το παιχνίδι παραμένει στο ρεπερτόριο για το μείγμα γελιοτήτας και ήσυχης καταστροφής.