Χρονολογική Εξέλιξη της Δυτικής Αγοράς Τέχνης: Από την Χορηγία στην Παγκόσμια Χρηματοοικονομική
- Αρχαία – 15ος Αιώνας: Χορηγία εκκλησίας/αριστοκρατίας; εργαστηριακή παραγωγή; καμία ανοιχτή αγορά.
- Αναγέννηση (15ος‑17ος): Ανθρωπισμός, ζωγραφική με λάδι, αναγνώριση ατομικού γένιου; εμπόριοι συλλέκτες (Μεντίσι); πρώτοι εμπόροι τέχνης.
- Μπαρόκ/Ροκόκο (17ος‑18ος): Μεγαλοπρέπεια, σύστημα ακαδημίας (Académie Royale), εκθέσεις Salon; τέχνη ως artículo πολυτελείας.
- Νεοκλασικισμός/Ρομαντισμός (18ος‑19ος): Δημόσια μουσεία (Λούβρο 1793); κριτική τέχνης; ρομαντισμός καλλιτέχνη-γένιο; διεθνείς εκθέσεις.
- Μοντερνισμός (τέλη 19ου‑μέση 20ου): Avant‑garde σπάει ακαδημία; γκαλερί (Durand‑Ruel, Kahnweiler); κριτικοί διαμορφώνουν αξία; φωτογραφία προκαλεί ζωγραφική.
- Ποστμοντερνισμός/Σύγχρονο (μέση 20ου‑παρόν): Conceptual art, installation, νέα μέσα; mega‑γκαλερί, art fairs (Basel, Frieze), πωλητήρια (Christie's, Sotheby's) κυριαρχούν; χρηματοποίηση, NFTs, παγκοσμιοποιημένη αγορά.
Μετάβαση: χορηγία → ακαδημία → εμπόρος-κριτικός → παγκόσμια χρηματοοικονομική.