Η αγάπη της Σεν Τε εκμεταλλεύεται· πρέπει να εφεύρει την αδίστακτη θείου Σουί Τά για να επιβιώσει. Η αγαθότητα απαιτεί συστημική υποστήριξη, όχι μόνο ατομική βούληση.
Η Σεν Τε / Σουί Τά είναι ένα άτομο. Οι συνθήκες, όχι η φύση, υπαγορεύουν τις «κακές» πράξεις. Η ηθική είναι καταστημική.
Η φτώχεια, το πατριαρχείο και ο καπιταλισμός αναγκάζουν σε συμβιβασμούς. Το έργο καταδίκαζει τις δομές, όχι τα άτομα.
Τεχνικές επικού ρευστού θεάτρου (τραγούδια, απευθείας αποστολή, πινακίδες) αποτρέπουν την συναισθηματική沉浸, προωθώντας την κριτική ανάλυση.
Η μαρξιστική προοπτική του Μπρεχτ αναδιαμορφώνει την αρετή ως κοινωνικό προϊόν, όχι ως ιδιωτική επίτευξη.