Οι γαλλοί καλλιτέχνες έχουν επηρεάσει καταλυτικά την ζωγραφική. Το Σαλόν, οι Έκολ ντε Μποζαρ και τα κινήματα που γεννήθηκαν από αυτές έχουν διαμορφώσει την ευρωπαϊκή τέχνη. Παρά την εξέλιξη, οι μεγάλοι maîστρες τηρούν ορισμένα πρότυπα ποιότητας και ιδανικά.
Εκτεταμένες μορφές, χαρίεντα θέματα και μυθολογικά θέματα (π.χ. "Διάνα η Κυνηγός") χαρακτηρίζουν την περίοδο.
Το Μπαρόκ: ζωηρές χρωματιστικές γκάμες, γυρισμενές γραμμές. Ο Κλασικισμός: γενικευμένα θέματα, έμφαση στη μορφή και σύνθεση.
Επιστροφή στα ελληνικά/ρωμαϊκά πρότυπα. Ζακ-Λουί Νταβίδ ("Ο Θάνατος του Σωκράτη") πρωτοπόρος.
Πολ Σεζάν, Πολ Γκαγκέν: πειραματισμός με χρώμα, φως, πινέλο. Μετα-εμφατισμός: παραμόρφωση μορφής, μη φυσικά χρώματα, γεωμετρικά σχήματα.
Κουβισμός, Νταντά, Σουρεαλισμός, Αφηρηματισμός, Ποπ Άρτ. Σουρεαλιστές: μη λογικά θέματα, παραμορφωμένες μορφές.
Η γαλλική ζωγραφική παραμένει αναφορικός άξονας για την παγκόσμια τέχνη.