Η κατάταξη ανθρώπων βάσει εμφάνισης είναι χαμένο παιχνίδι. Η ομορφιά δεν είναι σκορ—είναι καλειδοσκόπιο. Κάθε πρόσωπο αφηγείται διαφορετική ιστορία; κάθε σώμα φέρει μοναδική ιστορία. Η μείωση αυτού στο «ποιος το φόρεσε καλύτερα» ή «ποιος είναι πιο γυαλιστός» διαγράφει το ίδιο πράγμα που κάνει την ανθρώπινη ποικιλία αξιοσημείωτη: την ιδιαιτερότητα.
Υποκειμενική κατά ορισμό, τα πρότυπα ομορφιάς μετατοπίζονται ανάμεσα σε πολιτισμούς, εποχές και προσωπικές γεύσεις. Αυτό που γιορτάζει μια εποχή, η άλλη κριτικάρει. Η μόνη σταθερά; Δεν υπάρχει σταθερά.
Αντί να συγκρίνετε, δοκιμάστε να εκτιμάτε. Παρατηρήστε την αυτοπεποίθηση σε ένα χαμόγελο, τον χαρακτήρα σε μια рубίζα γέλιου, το στυλ που λέει «αυτός είμαι εγώ». Αυτό δεν είναι απλώς πιο ευγενικό—είναι πιο ενδιαφέρον.