Αντίθεση στον χορό είναι η προσυνείδητη παρεμβολή αντιθετικών κινητικών ποιοτήτων για να δημιουργηθεί τάση, ποικιλία και δομική σαφήνεια.
| Διάσταση | Πόλος Α | Πόλος Β |
|---|---|---|
| Τέμπο | Γρήγορο | Αργό |
| Πλάτος | Μεγάλο | Μικρό |
| Ενέργεια | Ισχυρή/περκουσσιακή | Ελαφριά/συνεχής |
| Επίπεδο | Υψηλό (αεροβàtic) | Χαμηλό (δάπεδο) |
| Κατεύθυνση | Προς τα εμπρός | Προς τα πίσω/πλευρά |
| Συμμετρία | Συμμετρική | Ασύμμετρη |
| Πυκνότητα | Πυκνή (πολλές κινήσεις) | Απυκνή (στάσιμη) |
| Ποιότητα | Δεμένη | Ελεύθερη |
Χωρίς αντίθεση, ο χορό γίνεται μονοτονικός. Η αντίθεση δημιουργεί γεγονότα — στιγμές που το μάτι προσελκύει. Δομίζει τον χρόνο: το κοινό αντιλαμβάνεται τη μορφή μέσω της διαφοράς. Οι μεγάλοι χορογράφοι (Μπαλαντσίν, ΚάNINGχαμ, Φορσάϊθ, Πίνα Μπαούσ) χτίζουν ολόκληρα έργα σε συστήματα αντιθέσεων.