Shringara Rasa στον Ινδικό Κλασικό Χορό: Η Γραμματική της Αγάπης σε Πέντε Στυλ
Shringara Rasa: Η Αισθητική της Αγάπης
Ένα από τα εννέα rasas (αισθητικά συναισθήματα), το Shringara = ερωτική αγάπη, الرومانτική λαχτάρα, ομορφιά, ελκυστικότητα. Κεντρικό στο εκφραστικό ρεπερτόριο του Ινδικού κλασικού χορού (abhinaya).
Ερμηνεία από τα Κυριότερα Στυλ
Bharatanatyam (Ταμίλ Ναδού)
- Nayaka-Nayika Bhava: Αρχέτυπα ήρωα-ηρωίδας (8 τύποι ηρωίδων κατά συναισθηματική κατάσταση)
- Λεξιλόγιο: Sancharis (παρερχόμενες καταστάσεις), sattvika (ανεπιθύμητες αντιδράσεις — δάκρυα, τρέμουλο, χλωρότητα)
- Εστίαση: Ακρίβεια, γεωμετρία, γλώσσα των ματιών (drishti bhedas), χειρονομίες (hastas)
- Ερωτικό ↔ Λατρευτικό: Ανθρώπινη αγάπη ↔ θειώδης αγάπη (συχνά Κρίσνα/μπάκτι)
Kathak (Βόρεια Ινδία)
- Ρεπερτόριο Ghazal/Thumri: Ούρντου/Μπράτζ ποιητικά της λαχτάρας, χωρισμού, ένωσης
- Τεχνική: Tatkar (ποδολαβή), chakkars (στροφές), bol (ρυθμικά συλλαβικά) — όλα εξυπηρετούν την έκφραση
- Επίδραση Μουγούλικης αίθουσας: Διάφανο adaa (κοκεττερία), nazakat (αφελότητα)
- Abhinaya ang: Μικροεκφράσεις προσώπου, εκφράσεις καρπού
Kuchipudi (Αντρα Πράντες)
- Ρίζες χοροδραματουργίας: Bhama Kalapam, Golla Kalapam — πλήρεις αφηγήσεις
- Ενσωμάτωση διαλόγου: Οι χορευτές μιλούν/τραγουδούν (vachika abhinaya)
- Αισθητική χάρη: Κίνηση γονάτων (kati), κυκλικές ροές, tarangam (χορός πιάτου) ως λατρευτικό ερωτισμό
Odissi (Οντισσα)
- Tribhanga: Ποστά τριών καμπυλών (λαιμός, τορσός, γόνατο) — θηλυκή καμπυλότητα
- Bhangis: Κινήσεις λαιμού/κεφαλής· γλυπτικές πόζες από ναϊκάς αναγλύφων
- Ισορροπία Tandava/Lasya: Βίαιος (Σίβα) + χαρίεν (Πάρβατι) = πλήρες Shringara
- Gita Govinda: Ποίημα 12ου αι. του Τζαγιντέβα = πυρήνας ρεπερτορίου (Ράντα-Κρίσνα)
Mohiniyattam (Κεράλ)
- Lasya-κυρίαρχο: Θηλυκός, λυρικός, κυκλικός (chuzhippu)
- Αρχέτυπο Mohini: Γοητευτική (θηλυκή έκφανση Βισνού) — ελκυστικότητα χωρίς επιθετικότητα
- Διάφανο abhinaya: Μικροεκφράσεις, κίνηση συγχρονισμένη με την ανάσα, ελάχιστη ποδολαβή
- Sopana Sangeetham: Ναϊκή μουσική παράδοση· αργή, μελισματική
Ενωτικό Αρχή
Όλα τα στυλ χρησιμοποιούν κωδικοποιημένη γλώσσα γεστών (hastas), προσώπου (mukhaja) και σωματικής ευθυγράμμισης για να αποδώσουν το φάσμα του Shringara: vipralambha (χωρισμός) → sambhoga (ένωση). Οι τοπικές αισθητικές διαμορφώνουν το πώς· το τι (γραμματική της αγάπης) είναι κοινό.