Σύγχρονο Χορός: Η Αμετάβλητη, Διαδεδομένη Τέχνη
Γεννημένος στη μέση του 20ού αιώνα ως αντιδράση στην αυστηρότητα του μπαλέ, ο σύγχρονος χορός ορίζεται από την εκλεκτικότητα και την εκφραστική ελευθερία.
Βασικά Χαρακτηριστικά
- Διαεπιστημονικότητα: Συνδυάζει μπαλέ, σύγχρονο, τζαζ, χιπ-χοπ, street, θέατρο, οπτικές τέχνες.
- Εκφραση πρώτα: Ατομική συναισθηματική έκφραση, αφηγηματική δύναμη πάνω από προδιαγεγραμμένο λεξιλόγιο.
- Τεχνική ως βάση, όχι φυλακή: Ισχυρό θεμέλιο επιτρέπει αφοσίωση, ερμηνεία.
- Κινηματική καινοτομία: Εργασία στο δάπεδο, ακραία ευελιξία, μη συμβατικό πάρτνερινγκ.
- Συμμετοχή κοινού: Μερικές φορές άμεση, μερικές φορές προκαλεί τα κανόνια σκηνής/κοινού.
- Συνεργατική δημιουργία: Χορευτές, χορογράφοι, συνθέτες, μουσικοί, σχεδιαστές.
Εξελικτικά Σημεία Αναφοράς
- Αρχές 1900: Η Ισάντα Ντάνκαν απορρίπτει το μπαλέ, ενσωματώνει φυσική κίνηση.
- 1940–1960: Γκράχαμ/Κάννινγκהאμ κωδικοποιούν τον σύγχρονο χορό; ποστμο더니στές (Μπράουν, Ράινερ) εισάγουν τυχαιότητα, πολυμέσα.
- 1970–1980: Ο σύγχρονος χορός συνεισέρχεται—ποστμο더니σμός, επαφής improvisation, επιρροές μπουτό.
- 1990+: Παγκόσμια αναγνώριση μέσω Άιλι, Φορσβαϊτ, Καν, Πίτε.
Σήμερα, ο σύγχρονος χορός είναι μια ζωντανή, συνθηκοποιοτική παγκόσμια συζήτηση.