Ο Chopin μετέτρεψε τον βαλς από ένα ballroom diversion σε concert-hall art form. Οι βαλς του—γραμμένοι σε 3/4 χρόνο με ισχυρή πρώτη pulsation και χαρακτηριστική δευτερεύουσα έμφαση στο τρίτο χτύπημα—αναπνέουν με μια rubato ελεγαντεία που νιώθει σαν λεγόμενη ποίηση σε χορό.
Το κλασικό βαλς pulsation: ΕΝΑ–δύο–ΤΡΙΑ, ΕΝΑ–δύο–ΤΡΙΑ. Ο Chopin εκμεταλλεύεται αυτό καθυστερώντας ελαφρώς το δεύτερο χτύπημα, τεντώνοντας το τρίτο, και επιτρέποντας στη μελωδία να κρεμάται πάνω από τη γραμμή μέτρου. Τα tempi κυμαίνονται από τρυφερό Andante σε λαμπερό Vivace.
Οι βαλς του Chopin απέδειξαν ότι ένας τριαδικός χορός μπορεί να φέρει το βάρος μιας σονάτας, την intimidade ενός νокτέρνου, και τη λάμψη ενός étude. Παραμένουν το χρυσό πρότυπο για πιάνο βαλς—έργα όπου το σώμα θέλει να σαλευθεί και η ψυχή να κλαίει.