Χοροί της Harlem Renaissance (1920s–1930s)
Η Harlem Renaissance γέννησε κινητική έκρηξη αμερικανοαφρικανικών χορών, συνδυάζοντας αфриканικές ρίζες, καραϊβικό ρυθμό, ευρωπαϊκό ballroom και jazz καινοτομία:
Κοινωνικοί Χοροί (Savoy Ballroom, Renaissance Casino, Rent Parties)
- Lindy Hop – Ο βασιλιάς. Improvisational, αθλητικός, αέριος. Frankie Manning, Norma Miller. Swing-out, breakaway, air steps.
- Charleston – Εικονίδιο 1920s. Γρήγορα γλιστρώματα, στρεβλωμένα πόδια, βραχίοι που αντλούν. Μονό ή ζευγάρι.
- Black Bottom – Επιτυχία 1926. Ισολατισμοί γοφών, κυκλισμοί ώμων, βήματα «mooching». Ziegfeld Follies → Harlem.
- Shimmy – Δόνηση ώμων/γοφών. Ρίζες σε αфриканικό χορό· σκανδαλίζονταν το mainstream.
- Collegiate Shag – Γρήγορος, πηδώμενος, στενός αγκώνας. Κολλεγιατικός τρελός → Savoy.
- Balboa – Στενός, γρήγορος, στήθος-στο-στήθος. Νότια Калиφόρνια → Harlem.
Θεατρικά / Performance
- Tap – Bill "Bojangles" Robinson, Nicholas Brothers, John Bubbles. Rhythm tap = jazz περκούσιν.
- Cakewalk – Μετά-δουλειά παρωδία λευκού ballroom· υψηλά βήματα, καμπυλή πλάτη. Διαγωνιστικό.
- Chorus Line / Revue Dancing – Cotton Club, Apollo: ακρίβεια, γλαμούρ, «class act.»
Πολιτιστική Σημασία
- Μαύρα σώματα ανακτάνε χώρο, χαρά, καινοτομία.
- Διασταυρωτική επιρροή (λευκό κοινό εκμεταλλεύεται· μαύροι χορευτές κωδικοποιούν αντίσταση).
- Βάση για όλα τα μεταγενέστερα αμερικανικά κοινωνικά χορούς (rock 'n' roll, disco, hip-hop).
Κλειδιά venues: Savoy Ballroom (integrated, "Home of Happy Feet"), Cotton Club (μαύροι εκτελεστές, λευκό κοινό), Rent parties (επιβίωση κοινότητας + πολιτισμός).