Το Kinaban (γνωστό και ως qeenapan ή qenanapan) είναι ένα προ-ισπανικό φιλιππινικό σύστημα γραφής που χρησιμοποιούνταν στην Περιοχή Ίλοκος, Κοιλάδα Καγαγιάν και Βόρεια Λούζων. Ήταν ένα από τα τέσσερα κύρια ενθnički συστήματα γραφής πριν η ισπανική αποικιοκρησία εισαγάγει το λατινικό αλφάβητο.
Το Kinaban διακρίνεται για τις γωνιακές γεωμετρικές μορφές του, σε αντίθεση με τις καμπυλικές γραφές του Baybayin και Kulitan. Περιλαμβάνει 20 χαρακτήρες με τόσο συμφωνικά όσο και φωνητικά τιμές.
Οι ειδικοί διαφωνούν για την ακριβή προέλευση—από τους οποίους οι μισοί την τοποθετούν ανάμεσα στον 11ο και 16ο αιώνα, ενώ άλλοι υποστηρίζουν νωρίτερη ύπαρξη. Αποδεικνύει πολιτιστικές συνδέσεις με νοτιοασιατικά συστήματα γραφής όπως το Kawi (Ιάβα, Σουμαήρα, Μαλαισία).
Ο όρος «Kinaban» αναφέρεται στο ξύλο πίνακα ή τη φλόγα βαμπού που χρησιμοποιούνταν ως επιφάνεια γραφής. Καταγραφόταν θρύλοι, θησαυροί, γονεαλογίες και σημαντικές ιστορίες της κοινότητας.
Αν και η καθημερινή χρήση μειώθηκε μετά την αποικιοκρησία, το Kinaban διαμένει ως πολιτιστικό σύμβολο—εμφανίζεται στην τέχνη, τα τατουάζ και τις προσπάθειες αναβίωσης στις κοινότητες της Βόρειας Λούζων που αναζητούν την πατρική τους γραμματικότητα.