Η Billie Holiday (1915–1959) ούτε ήταν bebop ούτε free jazz καλλιτέχνης. Η ανθοφορία της συνεπέπεσε με την εποχή swing (1930s–1940s) και την αρχή μετάβασης post-swing/bebop.
Το bebop (Charlie Parker, Dizzy Gillespie, mid-1940s) εισήγαγε πολύπλοκες αρμονίες και ραγδαίες tempos. Το free jazz (Ornette Coleman, Cecil Taylor, late 1950s) εγκατέλειψε εντελώς τις αλλαγές chord. Η τέχνη της Holiday προέρχεται και διαφέρει θεμελιωδώς από και τα δύο.
Επανέφευρε το jazz τραγούδι θεωρώντας τη φωνή ως μελωδικό όργανο—αποσύνθεσε μελωδιές σε real time, καμπύλωσε νότες, και πρότεινε ηθική αλήθεια. Αυτή η καινοτομία ανήκει στη swing παράδοση, όχι στα avant-garde απορροφά της.