Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Χορός >> Τζαζ χορός

Εικονες του Τζαζ των 1920s: Louis Armstrong, Duke Ellington, Bessie Smith & Περισσότερα

Η δεκαετία του 1920 «Εποχή του Τζαζ» παρήγαγε θρυλικούς καλλιτέχνες που ορίσανε την αρχαια φωνητική γλώσσα του είδους. Εδώ είναι πέντε κεντρικά πρόσωπα:

Louis Armstrong (1901–1971)

Τροπετίστας, φωνητής, ηγέτης ορχήστρας. Ο Armstrong επεστράφηκε το τζαζ σόλο με τις βιρτουοστικές, μελοδικές αυτο발표 του σε εγγραφές όπως το «West End Blues» (1928). Η λαιμαργή φωνή του scat και η χαρισματική παρουσία του στο σκηνικό τον έκαναν την πρώτη παγκόσμια υπερστάρ του τζαζ. Ο «Satchmo» γέφυρωσε την نيو ορλεανική συλλογική αυτο발표 και το παραδείγμα του σολίστ-ας-αστέρ.

Duke Ellington (1899–1974)

Πιανίστας, συνθέτης, ηγέτης ορχήστρας. Η Cotton Club Orchestra του Ellington (1927–1931) πρωτοπόρησε στο ορχηστρικό τζαζ, αντιμετωπίζοντας το big band ως καμβά συνθέσεως. Έργα όπως το «Black and Tan Fantasy» και το «Mood Indigo» συνδύαζαν μπλουζ, κλασικές δομές και καινοτόμες φωνήσεις. Έγραψε περισσότερες από 1.000 συνθέσεις, πολλές προσαρμοσμένες στις μοναδικές φωνές των σολιστών του.

Bessie Smith (1894–1937)

Φωνητής, «Βασίλισσα του Μπλουζ». Η δυνατή, χωρίς μικρόφωνο φωνή της Smith μεταφραζόταν ακατέργαστη συναισθηματισμό σε 160+ εγγραφές για την Columbia. Επιτυχίες όπως το «Downhearted Blues» (1923) και το «St. Louis Blues» (1925) με τον Louis Armstrong θεμελίωσαν το κλασικό πρότυπο γυναικείου μπλουζ. Η επιρροή της εκτείνεται από τη Billie Holiday στην Janis Joplin.

Sidney Bechet (1897–1959)

Κλαρινετίστας, σοπράνο σαξοφωνίστας. Το έντονο βιμπράτο, το ευρύ δυναμικό εύρος και η πρωτοποριακή σολιστική εργασία του (συγκεκριμένα στο «Wild Cat Blues», 1923) τον έκαναν τον πρώτο великий σαξοφωνίστας του τζαζ. Κρεολ από τη Νέα Ορλέανη, έφερε αυθεντική μπλουζ φρασελογία στα ευρωπαϊκά κοινά κατά τις tournées της δεκαετίας του 1920.

Fats Waller (1904–1943)

Πιανίστας, φωνητής, συνθέτης. Η κυριαρχία stride piano του Waller (αριστερό χέρι «oom-pah» μπάσο, δεξιά χέρι βιρτουοστία) κινητοποιούσε hits όπως το «Ain't Misbehavin'» (1929). Τα ηθικά vocals και οι 600+ εγγραφές του δημοφιλούσαν το τζαζ ως ψυχαγωγία διατηρώντας καλλιτεχνικό βάθος. Συνθέτει standards όπως το «Honeysuckle Rose».

Αυτοί οι καλλιτέχνες, μαζί με τον Jelly Roll Morton, τον King Oliver και τον Coleman Hawkins, χτίσανε τα θεμέλια του τζαζ κατά την πρώτη εγγραφόμενη δεκαετία του.

Τζαζ χορός

Related Categories