Μετά τη δειγματοληψία του κλασικού της Betty Wright του 1974 «Tonight Is the Night» από τους Color Me Badd για το hit τους του 1992 «I Adore Mi Amor» χωρίς σωστή άδεια, η Wright απάντησε με ένα sequel/answer record:
«Tonight Is the Night Part II (You Don't Have No Shame)»
Πρώιμο παράδειγμα 1990s ενός καλλιτέχνη που χρησιμοποιεί το hip-hop για να主張 τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και να ντροπιάσει την μη εξουσιοδοτημένη δειγματοληψία. Η Wright, βετεράνα soul/R&B, απέδειξε ελκυστικότητα στη ρητορική του rap — μετατρέποντας έναν νόμικο δικαστική διαμάχη σε καλλιτεχνική δήλωση.