Πότε έγινε δημοφιλές το Αφρο-Λατιν Τζαζ; Η κορυφή της δεκαετίας 1950-1960
Το Αφρο-Λατιν Τζαζ — η συγχώνευση αφρο-κουβανικών ρυθμών (clave, κόνγκα, μπονγκό, τιμπαλές) με την αρμονία και την αυτοσχεδίαση του τζαζ — φτάνει στην κορυφή της τηλείας δημοφιλίας την δεκαετία του 1950 και 1960.
Κλειδιά καταλύτες
- Machito & His Afro-Cubans (1940s NYC) — Μουσική διεύθυνση Mario Bauzá, "Tanga" (1943) = πρώτο πραγματικό αφρο-κουβανικό τζαζ κομμάτι.
- Dizzy Gillespie + Chano Pozo (1947) — "Manteca," "Tin Tin Deo" — έφεραν την κόνγκα στο μπιπ.
- Tito Puente — Virtuoso τιμπαλές, 100+ άλμπουμ, "Oye Como Va" (μετά hit των Santana).
- Cal Tjader — Βιбраφωνίστας, δυτικής ακτής Latin jazz πρέσβης, Soul Sauce (1964).
- Mongo Santamaría — "Watermelon Man" (1963, κομμάτι του Herbie Hancock) — crossover smash.
- Eddie Palmieri — "Azúcar Pa' Ti" (1965), ήχος τρομπόνης La Perfecta.
Πολιτιστική στιγμή
- Palladium Ballroom (NYC) — epicenter, 1950s. Εβραίοι, Ιταλοί, Μαύροι, Πuertorriqueños χορευτές + μουσικοί.
- TV variety shows (Ed Sullivan, κ.λπ.) κράτησαν Latin jazz acts.
- RCA, Blue Note, Verve, Tico, Fania — ετικέτες επένδυσαν έντονα.
Κληρονομιά
Η κορυφή της δεκαετίας 1950-60 θεμελίωσε το ρεπερτόριο, την οργάνωση, και το κοινό για τα πάντα μετά: σάλσα (70s), Latin jazz fusion (80s+), διεθνείς festival tours. Η γλώσσα της ρυθμικής ενότητας (clave, montuno, tumbao) γέμισε καθολικό τζαζ λεξιλόγιο.
Η δημοφιλία κορυφώθηκε μεσοαιώνα. Η επιρροή είναι μόνιμη.