Η μουσική εκπαίδευση του Λουί Άρμστρογκ: Αυτοδίδακτο γένιο
Ο Λουί Άρμστρογκ δεν είχε κανένα επίσημο μουσικό εκπαιδευτικό υπόβαθρο. Μαθαίνει ολοκληρωτικά με το αυτί, με την έμπειρα και τη наставική στη ζεστή σην του νωρίτικου τζαζ της Νέας Ορλεάνης.
Πώς έμαθε
- Colored Waifs' Home (1913): Αποστέλλεται για πυροβολισμό Πετασμένους στην Πρωτοχρονιά. Ο ηγέτης της μπάντας Πίτερ Ντέιβις του δίνει κορνέτα, βασικές ασκήσεις, πειθαρχία. Πρώτη δομημένη καθοδήγηση.
- Μαθητεία στους δρόμους και στα ποτάμια: Παίζει σε μπάντα χαλκινών, σε πλοία εκδρομών (Streckfus Line). Μαθαίνει ρεπερτόριο, αντοχή, ανάγνωση партиτούρων αργά.
- Ναστικοί: Κινγκ Όλιβερ (ναστικός, τον καλεί στο Σικάγο), Μπανκ Τζόνσον, Μπαڈی Πετί – διδάσκουν με το παράδειγμα, όχι τη θεωρία.
- Παραδοσιακή παράδοση: Το τζαζ μαθαίνεται ακούγοντας, αντιγράφοντας, γιάμινγκ. Δεν υπήρχαν μουσαικά κονσερβatória που να το διδάσκουν.
Τι δεν μπορούσε να κάνει (αρχικά)
- Διαβάσει μουσική με ευχέρεια (μάθαινε αργότερα, ελάχιστα).
- Επίσημη θεωρία/αρμονία.
- Κλασική τεχνική.
Τι επανάλλαξε
- Swing feel – Ρυθμική καινοτομία πέρα από την παρτίτουρα.
- Ιμπροβίζαση ως σύνθεση – Το σόλο ως μελοδική εφεύρεση.
- Βοκαλ στυλ – Scat singing, φρασηλογή ως τρrumpέτα.
- Διάταση/αντοχή τρrumpέτας – Υψηλά ντo, double-time, νέα τεχνική οροφός.
Η έλλειψη επίσημης εκπαίδευσης ελευθέρωσε τον από τους ευρωπαϊκούς συμβολισμούς, επιτρέποντάς του να εφευρέσει τη γλώσσα του τζαζ.