Το μυθιστόρημα αναπτύσσεται στην κορυφή της Εποχής του Τζαζ. Το τζαζ αντιπροσώπευε τη σύγχρονη εποχή, την επανάσταση και τον πολιτισμικό μετασχηματισμό—αντιφωτίζοντας το πνεύμα της εποχής.
Το τζαζ’accompagne τις αποδοτικές πάρτι του μυθιστορήματος, που αντιπροσωπεύουν τον ηδονισμό, την υπερβολή και την θεατρική γλαμour τηςaristocracy των Roaring Twenties.
Σαν το τζαζ, ο Gatsby ιμπροβίζει την ταυτότητά του, σπάει τα σύμβατα και διεκδικεί αποδοχή σε έναν σκληρό κόσμο. Και τα δύο είναι καινοτόμα, περιθωριακά, αλλά ανεκτός.
Το τζαζ—γεννημένο στις μαύρες κοινότητες—καταναλώνεται από λευκούς aristocrats. Ο Fitzgerald κριτικάρει την κοιλότητα ενός κοινωνίας που αγκαλιάζει την τέχνη αλλά απορρίπτει τους δημιουργούς της.
Κλειδιά σκηνές αναπτύσσονται με τζαζ: η επανένωση του Gatsby και της Daisy σε πάρτι, η αντιπαράθεση στο Plaza Hotel. Η μουσική υπογραμμίζει συναισθηματικές στροφές.
Το τζαζ στο Gatsby δεν είναι φόντο—είναι θεματικό μηχανισμό που οδηγεί τον χαρακτήρα, την κριτική και την ανθεκτική ανταπόκριση του μυθιστορήματος.