Παρά το ότι η σειρά τρέχει από το 1997, δεν υπάρχει καθολικό «voice change» για τους βασικούς χαρακτήρες — και αυτό είναι προεμφερές.
Ο Trey Parker (Stan, Kyle, Cartman, Randy, Mr. Garrison) και ο Matt Stone (Kenny, Butters, Mr. Mackey) φτιάχνουν φωνές που είναι υπερβολικά παιδικές — ψηλόχρωμες, φυσαλίστικες, συναισθηματικά ασταθείς. Αυτό δεν είναι περιορισμός· είναι ο κωμικός κινητήρας. Η αποσύνδεση μεταξύ της ακατέργαστης γλώσσας των παιδιών και των μικρόφωνων τους είναι το γέλιο.
Ο Parker και ο Stone έχουν γεράσει φυσιολογικά (και οι δύο γεννημένοι το 1969), αλλά ο Stan, ο Kyle, ο Cartman και ο Kenny παραμένουν αιώνια ~10 ετών. Οι δημιουργοί διατηρούν συνειδητά τις αρχικές φωνητικές υπογραφές. Όταν χρειάζονται «πιο μεγάλα» versions — όπως στα episodes που γίνονται στο μέλλον — κάνουν pitch-shift ή συνειδητή παρωδία, όχι φυσική εξέλιξη.
Οι πιστοί ακροατές μπορεί να πιάσουν ελαφρύ βαθύναση ή βελτιωμένο έλεγχο, ειδικά στο εύρος του Parker (φωνάζει τώρα δεκάδες χαρακτήρες ανά episode). Αλλά οι core four ακούγονται ομοιόμορφα με το 1997. Το χιούμορ της σειράς βασίζεται σε αυτή την ομοιομορφία — ο κόσμος αλλάζει γύρω τους· αυτοί όχι.