Οι δύο άλμπουμ της Άσλι Σίμψον (Autobiography 2004, I Am Me 2005) αποκαλύπτουν μια γκρενγιασμένη προσέγγιση που αντανακλά το pop τοπίο της μέσης δεκαετίας του 2000 — και την δική της καλλιτεχνική ανησυχία.
Τα pop-rock κομμάτια («L.O.V.E.», «Unwritten») αποκάλυψαν μια πιο σκληρή άκρη που πρόβαινε κατεύθυνση που δεν ακολούθησε πλήρως. Τα R&B αποδεικνύουν φωνητική ευαλωτότητα πάνω σε groove-oriented παραγωγή. Τα πειράματα country-pop προμήνυσαν τη γκρενγιασμένη που θα κυριαρχούσε στα τέλη της δεκαετίας του 2010. Η Σίμψον νευρωνόταν στο post-TRL τοπίο με μεγαλύτερο εύρος από ό,τι πιστεύαμε — παγιδευμένη μεταξύ της σκιάς της αδελφής της και της δικής της εξελισσόμενης φωνής.