Μελ Μπλάνκ: Ο Άνθρωπος των Χιλιάδων Φωνών
Ο Μελ Μπλάνκ (1908–1989) δεν content نفسه απλώς δάνει την φωνή του στους χαρακτήρες κινούμενων σχεδίων—τους εφεύρισε τις προσωπικότητές τους μέσω φωνητικής αλχημείας. Οι κύριοι ρόλοι του ορίσαν τη Χρυσή Εποχή της αμερικανικής κινούμενης εικόνας:
- Μπάκς Μανί—σαρκαστικός, τρώγοντας καρότο, αταράχτιστος
- Ντάφι Ντακ—μανιακός, γλωσσολαλούμενος, εκρηκτικά ναρκισσιστής
- Πόρκι Πιγ—γλωσσολαλούμενος, ευγενικός, αιώνιος εξαντλημένος
- Έλμερ Φαντ—ατυχής κυνηγός: «Θα είσαι πολύ πολύ ήσυχος»
- Σίλβεστερ—γλωσσολαλούμενος γάτα, αιώνια αποτυγχάνει από τη Τουίτι
- Τουίτι Μπερντ—αθώος καναρίνι: «Νόμισα ότι είδα μια γατούλα»
- Φόγκχορν Λεγκχορν—αλαζονευτικός νότιος κόκορας, πολύλογος αλαζόνας
- Γιοσεμίτι Σαμ—θερμόκρατος, μουστάκιας, πυροβολούντος ούτλο
- Μάρβιν ο Μαρσιανός—μαλακά φωνημένος, καταστροφικά ευγενικός εξωγήινος
- Τασμάνιος Διάβολος (Ταζ)—στρεβλώνοντας, γκρινιάζοντας δύναμη του χάους
Η πολυvalence του Μπλάνκ—διακριτικές φωνές, άκριβο κωμικό χρονομέτρηση, συναισθηματική εύρος μέσα στην καρικατούρα—έκαναν αυτούς τους χαρακτήρες αίδιους. Δεν διάβαζε απλώς διαλόγους; χτίζε φωνητικές αρχιτεκτονικές που οι animators έπειτα σχεδίαζαν για να ταιριάξουν.