Όταν μια μεγάλη τράπεζα αδειοδοτεί ένα αγαπημένο替代 rock τραγούδι για τηλεοπτικό σποτ, συνήθως συμβαίνουν δύο πράγματα: οι πειστηρίτες ζαλίζονται και μια νέα γενιά ανακαλύπτει το πρωτότυπο. Η διαφήμιση της Chase με το καβερ των The Shins στο «Just Like Heaven» των The Cure πέτυχε και τα δύο – και κάτι παραπάνω.
Τοmeisterwerk του 1987 του Robert Smith (από το Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me) είναι jangle-pop μεταξέλιξη: αυτό το εικονικό opening riff, το αδιέξοδο φωνητικό, το refrain «you, soft and only / you, lost and lonely» που χτυπάει σαν καρδιά. Είναι η πιο προσιτή στιγμή των The Cure χωρίς να θυσιάζουν τη μουδιασμένη ουσία τους.
Ο James Mercer και τα The Shins – αρχιτέκτονες του indie folk-pop των Oh, Inverted World και Wincing the Night Away – προσεγγίζουν το καβερ με προφανή λατρεία. Τα φωνητικά του Mercer, λεπτότονα και intim, αντίθετα με το αιθέριο crooning του Smith. Το arrangement ξεφουσκώνει μερικά synth για ακουστική ζέστη, προσθέτοντας μια λεπτή υφή banjo. Δεν είναι ανακατασκευή· είναι επιστολή αγάπης.
Οι τραπεζικές διαφημίσεις χρησιμοποιούν συνήθως γενική βιβλιοθήκη μουσικής ή βομβαρδιστικά ορχηστρικά cues. Η επιλογή ενός alt-rock διαμάντια του 1987 καλυμμένου από ένα indie αγαπημένο των 2000s σήμανε: καταλαβαίνουμε τον πολιτισμό. Το στίχημα του τραγουδιού – «Show me, show me, show me how you do that trick» – γινόταν τυχαία μεταφορά για τις τραπεζικές υπηρεσίες. Το οπτικό narrative της διαφήμισης (ταξίδι ζευγαριού) ταιριάζει με την रोμαντική νοσταλγία του τραγουδιού.
Η διαφήμιση οδήγησε σε ροή streaming για και τις δύο εκδόσεις. Οι The Cure είδαν ανανεωμένο ενδιαφέρον από νεότερους ακροατές. Τα The Shins κέρδισαν έκθεση πέρα από την indie σφαίρα. Και μια γενιά θεατών έμαθε ότι το «Just Like Heaven» δεν γράφτηκε για διαφήμιση πιστωτικής κάρτας – γράφτηκε για μια στιγμή καθαρής, φοβερής, εξαλλομενής αγάπης.