Στο The Signal-Man του Charles Dickens (1866), ο αφηγητής δεν χαιρετάει λεκτικά τον σηματ أودηγό στην πρώτη προσέγγιση.
Η ιστορία ξεκινά:
«Halloa! Below there!»
Αυτό είναι κλήση/φωνή από τον αφηγητή που στέκεται πάνω στην κοπή, όχι συνήθης χαιρετισμός. Ο σηματ οδηγός δεν κοιτάει πάνω – κοιτάει κάτω τη γραμμή, προαναγγέλλοντας την κατεξοχήν του στο φάντασμα.
Όλοι οι επόμενοι διάλογοι συμβαίνουν αφού ο αφηγητής κατεβαίνει το ζιγζακ μονοπάτι και μπαίνει στο σηματ γραφείο. Η απουσία φυσιολογικού χαιρετισμού καθιστά την ατμόσφαιρα της ιστορίας φριχτή, διαταραγμένη επικοινωνία.