Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Μονόλογοι

Γιατί ο Εσωτερικός Μονόλογος του Bruno Είναι Σημαντικός στο "Το Αγόρι με τα Πυγμμένα Πιζαμάκια"

Στο Το Αγόρι με τα Πυγμμένα Πιζαμάκια του John Boyne, οι εσωτερικές σκέψεις του Bruno αποτελούν τον δομικό και ηθικό πυρήνα του μυθιστορήματος.

1. Ισοlation

Ο Bruno (9 ετών) δεν έχει ομότιμους στο "Out-With" (Αουβίτς). Οι γονείς του αγνοούν τις ερωτήσεις του; η αδερφή Gretel είναι απορροφημένη στο ναζισμό. Το μυαλό του είναι ο μόνος εμπιστευτικός του.

2. Γλωσσική Άποψη

Φιλιάζει τον Shmuel (Εβραϊκό δεσμωτή) μέσω της φραγμάς, αλλά μιλούν διαφορετικές γλώσσες (Γερμανικά vs Πολωνικά/Ιδίς). Οι σκέψεις γεφυρώνουν το χάσμα που οι λέξεις δεν μπορούν.

3. Κατανοητική Διάσυναρτηση

Ο Bruno μαρτυρεί φρίκια (καπνός, λιμός, βία) αλλά δεν έχει το πλαίσιο να τα καταλάβει. Η εσωτερική επεξεργασία του επιτρέπει σε αυτόν – και στους αναγνώστες – να αντιμετωπίσουν το ακατάληπτο.

4. Τεχνική Περιήγησης

Ο Boyne χρησιμοποιεί περιορισμένη τρίτη προσώπου перспектива δεμένη στην αθωότητα του Bruno. Οι παρερμηνείες του ("ферμα", "πυγμμένα πιτζαμάκια", "Fury") δημιουργούν δραματική ιρωνεία: οι αναγνώστες ξέρουν περισσότερα από αυτόν.

5. Ηθικός Μάρτυρας

Οι αδιáfiltρα σκέψεις του Bruno εκθέτουν την αβελτηρία και την κακία του Ολοκαυτώματος μέσω των ματιών ενός παιδιού – πιο δυνατό από την εκφραστική έκθεση.

Το "μιλάει στο μυαλό του" δεν είναι απλώς μηχανισμός αντιμετώπισης; είναι ο δομικός και ηθικός πυρήνας του μυθιστορήματος.

Μονόλογοι

Related Categories