Απόσπασμα από τον Boy Willie και τον Doaker στο The Piano Lesson του August Wilson (Πράξη 1, Σκηνή 2):
BOY WILLIE: Είπες πάντα ότι θα το προστατεύεις. Είπες ότι δεν έχει καλύτερο σπίτι από εδώ ανάμεσα μας. Τι θα κάνεις τώρα με αυτό; Για τι άλλο θα χρειαστεί;
DOAKER: Είπα ότι θα το πάρω στο Monroe County στο ποτάμι.
BOY WILLIE: (Χτύπημα) Monroe County στο ποτάμι; Για θες να πάεις στο Monroe County; Δεν υπάρχει τίποτε άλλο από βαμβάκι εκεί.
DOAKER: (Ανίσταται) Βαμβάκι! Το βαμβάκι με χάλασε. Κάθε εκτάριο που είχα, κάθε σπόρο που σπόρισα, το βαμβάκι με χάλασε.
BOY WILLIE: Ποιος το χάλωσε;
DOAKER: Ο διάβολος! Ο διάβολος το χάλωσε. Δούλεψα σκληρά... αλλά ολόκληρο τον καιρό ο διάβολος περιμένει εκεί έξω στο Monroe County στο ποτάμι.
BOY WILLIE: Πώς γίνεται;
DOAKER: Τα σκουλήκια. Σκουλήκια βαμβακοτριχιάς, σκουλήκια κοπής, σκουλήκια στρατού... Μόλις νόμιζα ότι θα βγάλω ένα δολάριο έρχονταν. Δεν μπορούσα να το κολλήσω αρκετά γρήγορα. Μένει εκεί και σαπίζει.
BOY WILLIE: Αλλά το βαμβάκι έχει τα πάντα που μπορείς να θες, όλα τα λεφτά που θα μπορούσες ποτέ να χρησιμοποιήσεις. Δεν πειράζει τι, πάντα μπορούσα να έρθω σε αυτό το πιάνο. Δεν μου έκανε ποτέ τίποτε άλλο από χαρούμενο... γιατί δεν παίζεις καν — το παράδωσες για αυτήν.
DOAKER: (Προς τον εαυτό του) Το παράδωσα για αυτήν, και όταν έφυγε, έφυγε.
Αυτή η ανταλλαγή εστιάζει στο οικογενειακό πιάνο — ένα γλυπτο 전해δομένο που μαρτυρά την ιστορία τους — και την τάση μεταξύ κληρονομιάς και επιβίωσης.