Οι στίχοι «How many ages hence / Shall this our lofty scene be acted over / In states unborn and accents yet unknown?» εμφανίζονται στον Ιούλιο Καίσαρ, Πράξη 3, Σκηνή 1 (στίχοι 111–113), που προφέρει ο Κάσιος αμέσως μετά τη δολοφονία του Καίσαρα.
Ο Κάσιος φαντάζεται τη δολοφονία γινόμενα αιώνιο τελετουργικό — επανεντοπιζόμενο σε μελλοντικές εποχές («ages hence»), σε έθνη που δεν έχουν γεννηθεί ακόμα («states unborn»), σε γλώσσες που δεν έχουν μιληθεί ακόμα («accents yet unknown»). Είναι μια μεταθεατρική προφητεία: η ιστορική στιγμή γίνεται αιώνια παράσταση.
Ο Κάσιος πιστεύει ότι είναι ελευθερωτές· η ιστορία τους κρίνει ως δολοφόνους. Το «lofty scene» γίνεται المسرحικοποιημένο όχι ως ηρωισμός αλλά ως τραγωδία — από τον ίδιο τον Σαίξπηρ, 16 αιώνα αργότερα. Η πρόταση τελειώνει με ερωτηματικό — ρητορικό ερώτημα που θαυμάζει την θεατρικότητα της ιστορίας.