Η Αληθινή Αγάπη στο Σονέτο 116 του Shakespeare: Σταθερή, Ακατάσχετη και Υπερχρονική
Το Σονέτο 116 ορίζει την αληθινή αγάπη με βάση αυτό που δεν είναι (αλλαγή, χρονικά δεσμευμένη, αφαιρέσιμη) και αυτό που είναι (σταθερή, αιώνια, πλοηγητική).
Αρνητικός Ορισμός (Στρώφες 1–2)
- «Η αγάπη δεν είναι αγάπη / Η οποία αλλάζει ότανLocates αλλαγή» — όχι υπό όρους με βάση την αλλαγή του αγαπημένου.
- «Ή γνώνει με τον αφαιρετέα να αφαιρέσει» — δεν αποσυρείται όταν απορρίπτεται.
- «Ωχι! Είναι ένα αιώνιο σημάδι / Το οποίο κοιτάζει τις θύελλες και δεν σαλεύεται ποτέ» — αμετάβλητο φάρος.
- «Είναι το αστέρι για κάθε πλανώμενο καράβι, / Η αξία του άγνωστη, αν και το ύψος του μετράται» — πλοηγωτικό πρότυπο (Βόρειος Αστέρας), πολύτιμο πέρα από μέτρηση.
Θετικός Ορισμός (Στρώφη 3 + Επιλογή)
- «Η αγάπη δεν είναι γελιοπότημα του Χρόνου, αν και ροδακινά χείλη και γένια / Εντός της καμπύλης δρέπας του έρχονται» — ξεπερνά τη φυσική φθορά.
- «Η αγάπη δεν αλλάζει με τα σύντομα του ωράρια και εβδομάδες, / Αλλά την αντέχει μέχρι και το άκρο της καταστροφής» — υπομένει μέχρι την ημέρα της κρίσης.
- Επιλογή: «Αν αυτό είναι λάθος και αποδειχθεί επ' εμού, / Ποτέ δεν έγραψα, ούτε κανένας άνθρωπος ποτέ αγάπησε.» — Ο ποιητής ρισκάρει ολόκληρο το έργο του σε αυτόν τον ορισμό.
Σύνθεση
Η αληθινή αγάπη, σύμφωνα με το Σονέτο 116, είναι:
- Σταθερή — αδιαπραγμάτευτη από αλλαγή στο αντικείμενο ή τις συνθήκες.
- Ακατάσχετη — δεν αποσύρεται από απόρριψη ή απουσία.
- Αμετάβλητη — σταθερό σημείο αναφοράς στο χάος.
- Υπερχρονική — ξεπερνά την ομορφιά, την νεότητα, την ίδια τη ζωή.
- Επιστημολογικά βέβαιη — ο ομιλητής στοιχηματίζει την φήμη του επάνω της.
Είναι ένα ιδανικό — ίσως απρόσιτο, αλλά το ποίημα ισχυρίζεται ότι είναι το μονο που αξίζει το όνομα «αγάπη».