Στο Αντιγόνη του Σοφοκλή (πρόλογος), η Αντιγόνη ζητάει από την Ισμήνη να βοηθήσει να θάψουν τον αδερφό τους Πολυνείκη, παρά το διάταγμα του βασιλέα Κρέοντα που απαγορεύει τη ταφή—το νεκρό του προδότη αφήνεται για χωνευτικά.
«We are women… not born to contend with men» (φόβος, πραγματισμός). Η Αντιγόνη handelt μόνη—επαναστατική, μονάχικη, ηρωική.
Αυτή η επιλογή καταλύει τη τραγωδία: πολιτικός vs θείος νόμος, ατομικό vs κράτος, οικογένεια vs πόλις.