Μετά τη δολοφονία του Duncan, ο Macbeth ακούει φωνή να φωνάζει «Sleep no more! / Macbeth does murder sleep» (2.2.35–36). Η φράση λειτουργεί σε τρία επίπεδα:
Ο Macbeth, πανικοβλημένος, διατάσσει όλους να ξυπνήσουν — φοβούμενος ότι η πράξη ανακαλύφθηκε. «To all the house!»
Ύπνος = ειρήνη, αθωότητα, φυσική ανακατασκευή. Σκοτώνοντας τον Duncan στον ύπνο, ο Macbeth καταστρέφει την δική του ικανότητα για ανάπαυση. Γίνεται ο πρακτικός της αγρυπνίας — της δικής του και της Σκωτίας.
Η φράση συχνά ακούγεται ως ακουστική αίσθηση (voiceover, offstage ψιθυρισμός), εξωτερικοποιώντας την ρήξη του Macbeth. Ορισμένες παραγωγές έχουν τον Porter (2.3) να την επαναλαμβάνει μεθυσμένος — κωμική ανακούφιση που βαθύνει τον τρόμο.
«Sleep no more» είναι η συνείδηση του έργου μιλώντας. Ο Macbeth καταναλώνει το υπόλοιπο του έργου προσπαθώντας να τη σιωπήσει.