Ο λόγος της Queen Mab του Mercutio (Romeo and Juliet, Act 1, Scene 4) εστιάζει σε μία, προκλητική θέση: ο έρως είναι ιρραציόναλη, ανελεγκτή δύναμη που απορρίπτει τη λογική και την λογική.
Γκρίνιαζει την ερωτευμένη κατάσταση του Romeo, συγκρίνων την ερωτευτικότητα με τυφλή θρησκευτική λατρεία. Ο έρως εμφανίζεται ως «τρελός» που δαγκώνει τον νύχι του στη Λογική — διακοσμητική φιγούρα χωρίς ουσία. Ο λόγος επίσης κριτικάρει τα κοινωνικά πρότυπα που διέπουν τις σχέσεις, αμφισβητώντας τις συμβάσεις και ωθώντας στην αγκαλιά της πάθους ακόμα και όταν αυτή απορρίπτει τα πρότυπα.
Το σπιρτό του Mercutio κρύβει προειδοποίηση: η τραγωδία της παράστασης βγαίνει από έρως που αρνείται να είναι λογικός.