Τοाखαρακτηριστικό 1950 του Σαλίνγκερ εξελίσσεται σε δύο μέρη:
**Σερζάντας Χ** (ανώνυμος αφηγητής, 20+), αναμένοντας την D-Day, συναντά την **Εσμέ** (13) και τον αδερφό της **Τσάρλς** (5) σε ένα τσαγιαδόχο. Η Εσμέ—προγενέστερη, συντηρητική—ζητάει από τον Χ να της γράψει μια ιστορία. Ο Χ υπόσχεται; η Εσμέ του δίνει το ρολόι του πατέρα της (ταλισμάν).
Μετά την ημέρα της νίκης, **Λοχίας Χ** (τώρα «Ανθυπασπιστής») πάσχει από **νευρικά κλάματα** (σόκ από τα όπλα/ΠΤΣΔ)—αδυναμία ύπνου, τρέμουλα, αποπραγμάτωση. Ένα δέμα φτάνει: επιστολή της Εσμέ + ιστορία του Τσάρλς («Το Μυστικό Χρυσόψαρο») + το ρολόι επιστρεφomeno. Η αθώια καλοσύνη του παιδιού **κολλεί τον Χ στην ανθρωπότητα**, επιτρέποντας την ανάκαμψη.
Ιρωνία τίτλου: «Σκωλιά» = επίθετο της Εσμέ, αλλά και η σκωλιά του πολέμου; «Αγάπη» = η αποκαταστατική σύνδεση.