Όταν η ιστορία θυμάται τον Ρίτσαρντ I της Αγγλίας (1157–1199), συνήθως είναι για τη στρατιωτική του ικανότητα – τον «Λιοκαρδιά» που κυριαρχούσε στον Τρίτο Σταυροφόρο. Αλλά ένας λιγότερο γνωστός επικλητικός, «Λέων της Δικαιοσύνης», αποκαλύπτει άλλη πλευρά αυτού του πολύπλοκου αυτοκράτορα.
Ο Ρίτσαρντ πέρασε μόλις εξαμήνου στα δέκα χρόνια της βασιλείας του στην Αγγλία, όμως οι νομικές του μεταρρυθμίσεις άφησαν μόνιμο στίγμα. Ενίσχυσε τα βασιλικά δικαστήρια, πρότυποποιèse τις νομικές διαδικασίες, και ανέθεσε διαβατούς δικαστές για να διαχειριστούν τη δικαιοσύνη του βασιλιά σε όλη την επικράτεια. Η φήμη του για δίκαιες κρίσεις – ακόμη και απέναντι σε εχθρούς – του χάρισε αυτό τον χαρακτηριστικό τίτλο.
Το Übername αντανακλά έναν άρχοντα που, παρά την πολεμική εικόνα και τις διατακτικές απουσίες, κατανόησε ότι η νόμιμη εξουσία βασίζεται σε περισσότερα από τη στρατιωτική ισχύ. Μεταξύ σταυροφορίας, αιχμαλωσίας, και διαπραγματεύσεων λύτρων, ο Ρίτσαρδ I χτίσει νομική κληρονομιά που ξεπέρασε τις μαχαιρικές του νίκες.