Η "καλοπίδωση" υπάρχει χιλιετίες—ισλαμικά πλακάκια, ρωμαϊκά μозаϊκά, κηρίωνα. Ο Εσερ (1898–1972) δεν την εφηύρε. Τη ξαναφάντησε. Πέντε λόγοι για τους οποίους κατέχει τον τίτλο.
Οι παραδοσιακές καλοπιδώσεις επαναλαμβάνουν ένα μοτίβο. Οι δικές του αφηγούνται ιστορίες. Day and Night (1938): πουλιά φεύγουν από ένα πεδίο σκακιέρα, γίνοντας ο ίδιος ο ουρανός. Metamorphosis II (1939–40): μια σκακιέρα γίνεται σαύρες γίνονται εξάγωνα γίνονται μέλισσες γίνονται ψάρια γίνονται πουλιά γίνονται κύβοι γίνεται μια πόλη. Το πλακάκι μεταμορφώνεται.
Οι περισσότεροι καλοπιδωτές χρησιμοποιούν τρίγωνα, τετράγωνα, εξάγωνα. Ο Εσερ εφηύρε ανισορρόπους ενσωματωμένους σχήματα—σαύρες, πουλιά, ψάρια, ιππείς, άγγελους/δαίμονες—που ταιριάζουν τέλεια χωρίς κενά. Κάθε όν είναι το πλακάκι.
Μελέτησε κρυσταλλογραφία (17 ομάδες τοιχογραφίας του Pólya), μη ευκλείδεια γεωμετρία (υπερβολικά μοντέλα του Coxeter) και τοπολογία. Κάθε εκτύπωση είναι υπολογισμένη: γωνίες, λειτουργίες συμμετρίας, καμπυλότητα. Τα μαθηματικά είναι αόρατα· η θαυμασιά όχι.
Ξυλογραφία, λιθογραφία, μεζοτέντα—ο Εσερ εξοικείωσε τα ανεκτίμητα μέσα της εκτυπωματικής. Η σκίαση δίνει όγκο· η προοπτική δίνει βάθος· το πάχος της γραμμής δίνει τάση. Η καλοπίδωση ανεμαίνεται.
Οι αρχιτέκτονες χρησιμοποιούν τα μοτίβα του για προσώπια. Σχεδιαστές παιχνιδιών (Monument Valley) δανείζονται τους αδύνατους χώρους του. Οι μαθηματικοί διδάσκουν συμμετρία μέσω των εκτυπωμάτων του. Τον έκανε τη καλοπίδωση πολιτιστική γλώσσα.
Ο Εσερ δεν απλώς καλοπίδωσε το επίπεδο. Τον έκανε να ονειρεύεται.