«Κοιτάζοντας το κοινό» είναι θεατρικός όρος για όταν ένας ηθοποιός γίνεται ορατά ενυποστάτων των θεατών—κάνει προτηγμένη επαφή με το βλέμμα, γκρίνια για γέλιο, προσαρμόζει την ερμηνεία με βάση τις ακούσιμες αντιδράσεις, ή «παίζει για τη σαλόνι» αντί να ζει στην σκηνή.
Εστίαση στην εσωτερική κίνηση. Ακρόαση των συνεργατών στη σκηνή. Παρακολούθηση στόχων ως χαρακτήρας. Το κοινό πρέπει να νιώθει σαν παρακούστης, όχι σαν συμμετέχων. Αλήθεια > χάρισμα.